Dzieci z PSP w Bukowiu w hołdzie Papieżowi Janowi Pawłowi II

„Ziemio Polska, szczęśliwa ziemio ukochana,

coś wydała tak wspaniałego syna.

Niech Bóg będzie wsławiony i Niepokalana,

a historia na wieki niech niezapomniana.

 

Że papieżem Polakiem był Jan Paweł II,

co zasiadł w Watykanie na Piotrowym tronie.

I dla świata całego wniósł wielkie zasługi,

biednych i pokrzywdzonych zawsze miał w obronie.

 

Swoją twarzą uśmiechniętą, spokojną, poważną,

i ręką wyciągniętą do wiernych z daleka.

Swą mową wolniutką, konkretną, odważną,

potrafił sobie zjednać każdego człowieka.

J.Gietek

 

 

      Dzień 16 października 1978 roku wpisał się w dzieje Chrześcijaństwa jako data historyczna.  Nowym Papieżem został Polak, a jego służba Kościołowi i całej ludzkości wpłynęła na trzecie tysiąclecie wiary. Na pamiątkę tego wydarzenia od 2001 roku w niedzielę poprzedzającą dzień 16 października obchodzimy Dzień Papieski. Dzień ten jest przede wszystkim  duchową łącznością z Ojcem Świętym i modlitwą w Jego intencji.

Tegoroczny Dzień Papieski obchodziliśmy pod hasłem „ Jan Paweł II- Świętymi bądźcie”.

     Uczniowie z Publicznej Szkoły Podstawowej w Bukowiu, przygotowani przez panie: Joannę Kapłon, Joannę Wojciechowską i Halinę Skupińską  w programie słowno- muzycznym wystąpili w kościele parafialnym, oddając hołd największemu Polakowi wszechczasów –Papieżowi Janowi Pawłowi II.  Nasza wdzięczność popłynęła w słowach wierszy i piosenek.  Zebrani w kościele na nowo mogli przeżywać pontyfikat naszego rodaka, który wielokrotnie podkreślał, że świętość nie jest przywilejem nielicznych, ale powinnością wszystkich. Papież uważał, że prawdziwą historią człowieka jest historia świętości, czyli tych wszystkich dzieł, które z miłości do bliźniego człowiek jest zdolny uczynić, przezwyciężając każdą swoją słabość. Potrafił  dostrzec choćby najmniejszy okruch świętości w każdym człowieku.

     Poprzednicy Jana Pawła II żyli w samotności, odseparowani od wiernych i świata zewnętrznego. Ich świat pozostawał za zamkniętymi drzwiami Watykanu. Nie do pomyślenia było, by papież odwiedzał parafian, uprawiał jogging  czy opowiadał dowcipy. Obawiano się, że odstępstwa od wiecznych reguł pozbawią urząd papieski powagi i szacunku. Papież nie miał takich obaw. Pokazał, że droga do świętości wiedzie przez człowieczeństwo, a nie przez jego zaprzeczenie.

     Nasze wystąpienie nie było tylko wspomnieniem historycznego wydarzenia, lecz zaproszeniem do pójścia drogą, którą Święty Jan Paweł nam wytrwale wskazywał. Niech ta droga do świętości będzie bogata w dobre czyny – te codzienne, ludzkie, dziecięce.

 

                    Święty Janie Pawle II- módl się za nami!

 

      Księdzu proboszczowi Andrzejowi Stefanów dziękujemy za zaproszenie nas i możliwość zaprezentowania inscenizacji w kościołach w Bukowiu i w Pągowie oraz za słodycze.

      Szczególne podziękowanie za okazaną pomoc w organizacji przedstawienia należą się panu Marcelemu Migdałkowi oraz Rodzicom  występujących dzieci.

                                                             

                                                                                           Relację zdały:

                                                               Joanna Kapłon

i Joanna Wojciechowska